woensdag 8 november 2017

49. Atropine oogdruppels versus harde contactlenzen


Nadat zich nog twee mensen aangemeld hadden via mijn facebook pagina ‘hoge myopie’ en er heel wat heen en weer gemail ontstond dacht ik dat het misschien wel leuk was om een ontmoeting te regelen zodat we onze ervaringen konden delen zonder hele epistels te moeten schrijven. Het nadeel is dat we een heel stuk uit elkaar wonen dus zocht ik een centrale plek, dat bleek Breda te zijn. Nog een eindje rijden voor iedereen maar zeker doenbaar. Omdat ik veronderstel dat we zeker niet alleen zijn met onze hoge myopie (bijziendheid) wou ik toch een oproep doen of er nog mensen geïnteresseerd waren in het bijwonen van onze bijeenkomst. Dankzij de tussenkomst van Kim (Blinden en slechtzienden) meldden zich nog een paar mensen. De locatie wordt het Oogcafé in Breda (Heerbaan 14-40,  4817 Breda, NL), op 16/02/2018 van 12-17u. Mensen die ook interesse hebben in de bijeenkomst kunnen een mailtje sturen naar advhogemyopie@telenet.be . Ook partners zijn meer dan welkom, ook zij zitten in eenzelfde situatie en hebben wel eens nood aan een begrijpend oor. Ik denk nog aan mama’s en papa’s van kinderen die een hoge myopie hebben en met heel wat vragen zitten.


Via een andere facebookpagina kwam ik bij twee verhalen die me toch wel heel hard aangrepen. Zo was er het verhaal van een meisje van 12 dat reeds een dioptrie van -20 heeft. Haar artsen vinden het blijkbaar best om haar correctie in haar bril met een 5 dioptrie onder te corrigeren. Ik vond dit een heel vreemd verhaal, is dit nu echt hun oplossing? Ik nam dan ook contact op met de mama. Eerst en vooral vraag ik me al af waarom het kind nog geen contactlenzen kreeg voorgeschreven. Zoals ik al eerder vermeldde remmen de harde contactlenzen (de jaren die ze worden gedragen) de myopie tot op zeker hoogte af. Mijn lenzen werden als kind ook ondergecorrigeerd maar dan ging het om 0.5 of 1 dioptrie, het was inderdaad zo dat wanneer de lenzen werden aangepast de sterkte algauw leek opgeslorpt te worden.

Ik raadde de mama aan om met de artsen te praten en haar dochter zo vlug mogelijk te laten overgaan op contactlenzen. Het is natuurlijk zo dat haar netvlies al een heel stuk is uitgerekt door de hoge sterkte en dit op zo’n jonge leeftijd. De kans dat ze nadien te maken krijgt met het scheuren ervan is dan, jammer genoeg, heel groot.

Op mijn oproep kreeg ik een reactie van een mama van een jongetje van 8 met hoge myopie. Hij wordt behandeld met atropine oogdruppels. Atropine druppels zouden (de tijd die ze worden gebruikt) de bijziendheid afremmen (al is daar nog geen sluitend bewijs voor). Toch is het zo dat, indien er een grotere concentratie nodig is, er heel wat vervelende bijwerkingen optreden. De pupillen van het kind worden, door de atropine, vergroot waardoor ze meer licht binnenkrijgen en kinderen dan ook heel lichtschuw worden. Ook het jongetje heeft heel veel last van licht. Hij draagt dan ook een pet bovenop de al donkere zonnebril bij het buitengaan. Het is ook zo dat hij daardoor minder buiten speelt omdat het teveel ongemakken veroorzaakt. Dat terwijl buitenspelen net heel belangrijk is voor jonge kinderen zodat hun oogjes kunnen oefenen in ver en dichtbij kijken. Nog een nadeel van de druppels is dat de kinderen een extra bril voor dichtbij nodig hebben omdat de oogspieren verslappen door de druppels en  zo de eigen lens niet meer kan accommoderen.  Ondanks de druppels ging zijn zicht op korte tijd toch een heel stuk achteruit. Niet echt een succes dus.
Foto : De lens wordt bol wanneer de spier opspant, zo krijg je dichtbij een goed beeld en plat wanneer de spier ontspant, het zicht verderaf wordt zo scherpgesteld. Op een bepaalde leeftijd (vanaf 45 jaar) wordt het ook moeilijk om de spier goed op te spannen waardoor een leesbrilletje nodig wordt. Na een cataractoperatie wordt de eigen lens vervangen door een kunstlens. Aangezien de kunstlens niet van vorm kan veranderen zal dan steeds een leesbrilletje nodig zijn om dichtbij te kijken.

Ik ben indertijd opgegroeid met mijn harde lenzen en ben er dan ook een grote voorstander van. Geen last van lichtinval, geen extra correctie voor dichtbij nodig, geen vervelende druppels,…Op mijn 7 jaar leerde ik op een namiddag hoe ik de lenzen moest insteken. Na wat oefenen ging dat eigenlijk heel vlotjes. Het was 1978 en het draagcomfort van de lenzen  was nog niet wat het nu is maar als kind besef je algauw wat goed voor je is. Als plots een kleurrijke wereld voor je opengaat neem je er het kleine ongemak bij om ’s morgens even de lensjes in te steken. Het moment dat een vervelend stofje onder het lensje geraakte was het even op de tanden bijten maar ik had al snel door dat ik dan als de bliksem de lens moest verwijderen en niet zitten prutsen in mijn oogjes. Af en toe raakte de lens onder- of bovenaan mijn oog verzeild maar ook daarin werd ik een meester om ze binnen de kortste keren ofwel te verwijderen ofwel netjes terug op de juiste plaats te brengen.
Mijn ouders hebben nooit moeten helpen omdat het gewoon tot mijn dagelijkse routine behoorde.  


Nu is er wel een beetje voorzichtigheid geboden bij het dragen van lenzen, toch was ik de grootste ravotter van onze straat. Bacteriën zouden de grootste vijand zijn van lensdragers maar volgens mij waren mijn ogen er al immuun voor. De keren dat er zich al een stofje onder één van mijn lenzen verschool was ik er razendsnel bij om ze te verwijderen, plofte ze in mijn mond, draaide ze even een rondje, stak ze terug in mijn oog en rende toen als de grootste kwajongen verder. Tijdens het fietsen kneep ik mijn ogen tot spleetjes zodat er zo weinig mogelijk dingen die er niet thuishoorden in mijn ogen terechtkwamen. Wanneer een (vracht)wagen een stofwolk veroorzaakte nam ik vliegensvlug de verkeerssituatie in me op om dan zelfs, heel eventjes, mijn ogen dicht te knijpen tot de viezigheid was verdwenen en ik rustig verder kon fietsen. Momenteel wordt erop gewezen zeker geen lenzen te dragen tijdens het zwemmen. Aangezien ik geen steek zag zonder en geen aangepaste bril meer had deed ik dat wel, ook dat heeft nooit voor problemen gezorgd. Het spreekt natuurlijk voor zich dat je dan niet met je ogen open even kopje onder moet verdwijnen (al kan een goed afsluitend zwembrilletje je daarbij wel helpen) en je mijdt ook best mensen die niet zo goed zijn in zwemmen en meer op overlevingsmodus lijken over te gaan wanneer ze zich in het water bevinden. Mij heeft het zeker niet tegengehouden en dit is ook de boodschap die ik wil uitdragen.


Ik ben natuurlijk geen oogarts maar heb wel 40 jaar persoonlijke ervaring. Al meer dan eens had ikzelf een diagnose alvorens de oogarts ertoe kwam. We zijn, gelukkig maar, ook niet zo talrijk met onze giga-ogen daardoor is het natuurlijk ook niet altijd makkelijk voor een arts om onmiddellijk een gepaste oplossing te bieden. In ieder geval ik ben een sterke voorstander van de harde lenzen maar dat hadden jullie waarschijnlijk nu wel al begrepen.


Mijn kindertijd en jeugdjaren verliepen zo goed als bij ieder ander kind. Ik had er gewoon iets extra’s bij dat er elke dag opnieuw voor zorgde dat mijn wereld openbloeide en mijn appreciatie ervoor iedere keer weer torenhoog maakte. Ik wens dan ook veel succes aan de kindjes die ervoor gaan, het loont echt de moeite!


Voor de mama’s en papa’s : “wees niet te bezorgd, een kind kan meer aan dan je denkt en beschouwt soms de meest bizarre situatie als normaal. Leer ze vooral te laten genieten en probeer dat zelf ook te doen, de toekomst brengt raad…”



Wanneer mensen vragen hebben mogen ze die steeds stellen hier of op mijn facebookpagina : HogeMyopie 


Tip schermpjeskijken : Zoals ieder kind wil ook een kind met een hoge myopie natuurlijk graag op de playstation, tablet, pc,…Hier is het best om op tijd een pauze in te lassen. Bijvoorbeeld twee tijden van 20 minuten per dag en tussenin eens goed buitenspelen of toch proberen ver en dichtbij te kijken. Al die dingen bestonden nog niet toen ik klein was maar ik ervaar hier nu hoe vlug mijn oog vermoeid is wanneer ik te lang voor een pc-scherm zit. TV kijken zat er toen wel al in. Omdat je daar op een grotere afstand van het scherm zit heeft dit, volgens mij, niet die grote invloed van de gamingschermen. Wees toch ook daar alert en laat kinderen geen uren aan een stuk TV kijken. Er is ook een verschil naar wat ze kijken. Zo is een druk flitsend programma/film vermoeiender dan bv. een praatprogramma voor kinderen waar mensen gewoon langer in beeld blijven en niet voortdurend heen en weer wordt geflitst. Nogmaals, ik ben geen arts maar denk dat deze tips wel een mooie regeling zijn zowel voor het kind als voor zijn/haar oogjes.


Deze reactie kreeg ik bij het plaatsen van deze nieuwe pagina en leidde tot deze interessante discussie  :

Anoniem Hallo Anja, er is meer bewijs voor atropine als remmer van myopie-progressie dan gewone conventionele harde lenzen. Atropine staat met stip bovenaan qua effectiviteit van behandelingen. Daarna komen nachtlenzen en multifocale zachte lenzen. Een combinatie van multifocale nachtlenzen is momenteel in de maak en wordt al getest in Azië waar een ware myopie-epidemie heerst. De bijwerkingen van atropine zoals je benoemt zijn inderdaad reëel. Het kind kan niet zonder een zonnebril en een lees-/bifocale bril.

Anja  Ik heb natuurlijk niet het grote publiek om mee te vergelijken maar de mensen die ik ondertussen ken met hoge myopie startten allemaal een heel stuk later met harde lenzen, hun myopie was dan ook als 20-er een heel stuk hoger dan de mijne (die bedroeg : -13 en -14 op 20 jarige leeftijd, dus op 13 jaar een extra -5D). Bijna zo goed als allemaal hebben ze ondertussen een netvliesloslating (ik nog niet) Ik had ook totaal geen negatieve effecten van de lenzen. Bij het 8-jarige jongetje kwam op 1 jaar tijd -3 dioptrie bovenop wat hij al had…Ik weet niet of het 12-jarig meisje de druppels gebruikt maar ik denk dat de kans wel groot is (ze worden nu inderdaad heel hard gepromoot) zij heeft -20…Het heeft misschien iets met de leeftijd waarop ermee gestart wordt misschien toch eens de moeite om op jongere leeftijd de lenzen voor te schrijven en niet zoals nu wachten tot ze tieners zijn (15 jaar of ouder). De nadelen van de druppels vind ik toch wel heel groot (niet alleen de vervelende lichtgevoeligheid aan de ogen maar ook het brein moet extra inspanningen leveren)…én welk effect hebben ze op latere leeftijd, het blijft ook nog steeds medicatie. Ik ben niet echt fan, sorry.

Anoniem  Myopie preventie moet begonnen worden nog voor de "groeispurt" van het lichaam zich inzet. Idealiter begin je voor het 10e levensjaar. Tijdens de groeispurt is namelijk de meeste winst te behalen. Begin je later, dan zul je veel minder effect van de behandeling hebben.

Anja Dus ook het dragen van lenzen wat op dit moment niet het geval is aangezien ze die pas beginnen voorschrijven vanaf 15 jaar, dus 5 jaar of (volgens mij) meer te laat. Mijn myopie bedroeg op mijn 5 jaar, -5D op mijn 7 jaar -8D....Ik kreeg twee diagnoses dat mijn zicht het nog drie jaar zou houden, gelukkig gingen mijn ouders voor een derde opinie. Daar kreeg ik de lenzen op mijn 7 jaar. Wat zal het effect zijn (op de oogzenuw) van de jaren dat er gedruppeld wordt, zoveel extra licht is heel schadelijk voor de oogzenuw.

Anoniem Ik ben benieuwd hoe je bij die laatste opmerking komt?

Anja  Te veel zonlicht versnelt hoe dan ook het verouderingsproces van de ogen. Het kan bijvoorbeeld op latere leeftijd tot staar leiden, tot bindvliesontsteking of maculadegeneratie (AMD), veroudering van het netvlies met soms blindheid als extreem gevolg.

Anoniem Dat klopt, maar staat allemaal los van de oogzenuw, die leidt ook niet onder veel licht   een zonnebril scheelt al een heel stuk want het is de UV-straling die de boosdoener is, niet de felheid van het licht an sich. En met zulke pupillen zullen kinderen buiten al snel een zonnebril danwel meekleurende bril op hebben.

Anja  Ik weet niet hoe de situatie van jouw ogen is maar ik ‘mocht’ beide situaties reeds ervaren. Van mijn 5 tot mijn 7 droeg ik namelijk een bril die me, bij het buitengaan, iedere kleur ontnam en omzette in een sepia-wereld. Sinds 25 jaar heb ik links een vergrote pupil, zelfs een zonnebril is daar niet toereikend wanneer ik bij zonnig weer buitenga en het oog wordt dan ook al automatisch dichtgeknepen wanneer ik, zelfs met zonnebril, nog maar één stap buitenzet. Plotse schaduw zorgt dan weer voor minder zicht door de zonnebril in het andere oog. Waardoor die constant op en af vliegt wanneer ik buiten ben. Na mijn cataractoperatie (door de heldere lens) is dit nog intenser en is het soms zelfs binnen een uitdaging om het oog open te houden (ik draag zelfs regelmatig een ooglapje om het vervelende, vermoeiende licht buiten te houden). Een kind moet, om zoveel redenen, gewoon buiten spelen. Wanneer het zoveel hinder ondervindt zal het dit tot een minimum beperken. Ik heb ook al jaren, voor mijn andere oog, twee brillen (gewone en leesbril) dus ook daar weet ik wat dat inhoudt. Versta me niet verkeerd ik ben heel blij dat ik dankzij de leesbril toch van dichtbij iets kan zien. Maar mijn mooiste en beste ‘kijkperiode’ was wel die op het moment dat ik dankzij de lenzen een kleurrijke en scherpe (8/10) wereld zag! Nee, mij kan je echt niet overtuigen dat de druppels de beste situatie zijn voor een kind. De periode die ze nu in omloop zijn is ook nog niet lang genoeg om op latere leeftijd de (negatieve) gevolgen te kunnen bepalen.

Anoniem  Atropine heeft vervelende bijwerkingen, zeker. Maar het gaat om de gevolgen op lange termijn, verlenging van het oog met daarbij toenemende kans op netvliesloslatingen, die we willen remmen. Een netvliesloslating heeft altijd veel meer consequenties dan de bijwerkingen van de druppels. Ik begrijp dat je geen voorstander bent, dat zou ik als ouder ook niet zijn, er zitten nogal wat haken en ogen aan. Maar het is wel de optie met het beste effect. De druppels zijn trouwens al heel lang in omloop, echter worden ze nog niet zo gek lang toegepast bij kinderen om myopie te remmen. Hoe dit over 40 jaar zijn effect zal hebben weet niemand, maar dat weten we bij contactlenzen ook niet. En over 40 jaar is de myopie-epidemie alleen maar erger geworden…

Anja Ik spreek vooral uit persoonlijke ervaring (het is ondertussen ook 40 jaar geleden dat ik mijn eerste lens instak) en hoef dat, gelukkig maar, niet als ouder te doen. Hopelijk kunnen we binnen…zoveel jaar…deze discussie nog eens bekijken J. Ik vond het trouwens ook wel interessant om deze te kunnen voeren. Mensen hebben namelijk recht op alle info die beschikbaar is en uiteindelijk ligt de beslissing bij hen (of de arts die hun kind behandelt). Het komt er vooral op neer dat we beiden het allerbeste willen voor de volgende generatie en dat kan alleen maar een positief punt zijn want ze zullen het inderdaad nodig hebben. Al staat de wetenschap ook niet stil en komt er hopelijk nog een oplossing die enkel en alleen de positieve gevolgen en gemakken inhoudt. Daar duim ik voor! J


Adri  Ik ben in 1966 geboren, had een bril op mijn 2e met sterkte links  -25 en rechts -22. Verder werd mij als kind NOOIT iets verteld en uitgelegd over mijn oogaandoening en dioptrieën. Ik kreeg harde contactlenzen op mijn 18e en clear-lens-extraction op mijn 39e. 
Ik ben nu 51, mijn re oog gaat wel wat achteruit maar ik heb verder (buiten de cle) nog nooit een operatie aan mijn ogen moeten krijgen, ook geen netvliesloslatingen etc. gehad. Als ik dit lees over het op jonge leeftijd moeten toedienen van of atropine of beter harde lenzen, nou dat heb ik beiden niet gehad dus dan ben ik zeker een hele grote geluksvogel dat me veel ellende tot nu toe bespaard is gebleven...

Anja : Amai, jij kreeg de hele dioptrie in één klap! Goed dat het nadien zo goed als stabiel bleef en je van bijkomende operaties gespaard bleef. Al kan ik me moeilijk voorstellen dat een bril van die sterkte (in die tijd) makkelijk was om op je kleine neusje te dragen? Ook ik had van mijn 5-7 jaar een (verkleurend) brilletje. De periode dat ik lenzen droeg was echt wel de mooiste ‘kijkperiode’ van mijn hele leven. De kleuren waren helder en het zicht was scherp (8 op 10, 80%). Mijn ouders voedden me ook niet anders op dan mijn 2 andere zussen, ik was zelfs de grootste kwajongen van ons drie. Ik droeg gewoon lenzen. Het was pas later dat ik zelf besefte dat de situatie toch niet zo normaal was als ik wel altijd had gedacht. Ook in mijn blog wil ik duidelijk maken dat het echt geen hel is om lenzen te dragen en angst ervoor onterecht is.

Adri Anja, de bril heb ik nooit afgezet, waarschijnlijk ook omdat ik meteen merkte dat ik beter zag en als ik hem misschien ooit wel eens afgezet had zal ik meteen een tik op mijn vingers hebben gehad van mijn ouders. Bovendien zag ik met bril rechts 25-30%, links 15-25% toendertijd. En met zo'n jampotbril was mijn jeugd door gepest echt niet leuk dus wat dat betreft zijn lenzen ook sterk aan te raden boven een bril want in die kinderjaren wordt je ego gevormd.
Fijn dat het bij jou allemaal al een stuk beter geregeld werd ( misschien ook mede door assertiviteit van je ouders) en goed dat je dmv je blog anderen ook een zo goed mogelijke tijd gunt!

Anja : Het waren de eerste jaren van de harde lenzen dus waren zeker niet echt gekend bij de bevolking (zelfs niet bij oogartsen) maar mijn ouders wisten inderdaad niet van opgeven. Deze volharding en assertiviteit zit dus in mijn genen J vandaar dat ik met de blog startte. Ik vind het wel heel jammer dat het bij jou tot pestgedrag van schoolgenootjes leidde, ook dat is een onderdeel van heel deze discussie. Mijn doel is hier inderdaad (letterlijk met het ‘oog’ op) een aangenaam leven aan zoveel mogelijk lotgenoten te kunnen bezorgen.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Gadget

Deze content is nog niet beschikbaar via een versleutelde verbinding.