zondag 14 januari 2018

55.Nieuwe brillen, wispelturige ogen en de nieuwe creaties dankzij maculadegeneratie.




Even doorgaan met mijn persoonlijk verhaal in mijn blog. Ik heb, na lang aarzelen, dan toch besloten om voor nieuwe brillen te gaan. Het glas aan het linkeroog wordt dus toch aangepast tot de juiste correctie die ik extra overhield aan het vocht achter mijn netvlies. Ik ben heel benieuwd wat dit gaat geven en wacht met een bang hartje af. Ik ging voor 2 volledig nieuwe monturen in één van de betaalbare ketens omdat het misschien zo lastig wordt dat ik toch beter terugval op mijn vorige brillen. De eerste dag is het wat afwachten wat het gaat geven. Het is een heel grijze dag wat dus meevalt want dat wil zeggen dat er maar weinig extra licht in mijn linkeroog valt dat er regelmatig voor zorgt dat dat, door de verwijde pupil,  de bovenhand neemt. 

Foto : het vervormde beeld dat wordt veroorzaakt door Maculadegeneratie.

Af en toe komt toch even het vreemde -door maculadegeneratie-vervormde beeld opzetten maar al bij al valt het wel mee die dag en kan ik het oog goed afblokken. Wanneer we ’s avonds aan de goed verlichte tafel gaan en een boterham eten speelt het terug op. Ik wil de boterham in mijn hand bekijken maar krijg die niet te zien. Wat ik wel te zien krijg is de vervormde hand van mijn zoon die schuin tegenover me zit en rustig van zijn crockje geniet. Hij heeft nu eenmaal heel grote handen die blijkbaar heel graag de aandacht trekken. Dat vindt links er toch van. 

De volgende dag tijdens het middagmaal kijk ik even naar mijn oudste die rechtover me zit en krijg het beeld van een Siamese tweeling te zien aangezien zijn broer rechts van hem zit en mijn linkeroog (dat naar binnen loenst) hem er ook wel even bij wil hebben. Het vreemde vervormde vergrote hoofd komt eigenlijk zowat op het lichaam van zijn broer rechtover me te staan.

Nog een mooi voorbeeld is van mijn man die links naast de kerstboom staat, hoe graag ik ook hem in het vizier wil krijgen, mijn linkeroog vindt de verlichte kerstboom nu eenmaal veel leuker. Waar ik helemaal niks kan aan doen behalve dan het ongehoorzame links dichtknijpen en hem zo het zicht op de schitterende boom ontnemen. Het is alweer duidelijk dat bij extra licht mijn rechteroog niet tegen mijn vreemde linkeroog opkan. Een bewegend iemand trekt ook nog meer de aandacht dan iemand die stilzit. Links is nu eenmaal heel nieuwsgierig blijkbaar. Wanneer die persoon een helder kleurig t-shirt draagt is het hek al helemaal van de dam en trekt links aan. Wat me wel opvalt is dat de kleuren daar wel mooier zijn, ondanks het feit dat het beeld zo vervormd is.

Voor tv wil ik eerst even proberen zonder ooglapje maar dat hou ik niet lang vol. Ook daar vindt links de lichtschijn die op de gordijnen valt veel interessanter dan wat rechts op tv te zien krijgt. Wanneer ik rechts even dichtknijp zie ik (met links) dat een geel reflecterend hesje van een geïnterviewde fietser echt fluo is. Wanneer ik de fietser zelf probeer aan te kijken lijkt het of hij net een mislukte gezichtsverbouwing achter de rug heeft. Zijn, wat zou moeten een linkeroog zijn, staat scheef en een stuk lager dan waar het zou moeten staan, van een neus is niet echt sprake én dan is er ook nog die grote deuk aan de rechterkant van zijn hoofd voorafgegaan door het Frankenstein voorhoofd. Niet echt flatterend dus.  De ondertitels zijn helder wit wanneer ik door links kijk (rechts zit er een vergeelde schijn in en is het beeld niet helder). Ze zijn moeilijk te ontcijferen door de golvende beweging die ze maken en de vlek die midden in mijn beeld zit.
Foto : tekst wordt vervormd door de Maculadegeneratie. Hier zie je nog een stukje tekst die recht loopt maar bij mij is alle tekst vervormd.

Wat is het vreemd te moeten kiezen tussen de mooie kleuren van links en een normaler beeld van rechts. Omdat mijn hoofd het heel moeilijk krijgt wanneer ik door links kijk besluit ik dat ik beter mijn ooglapje opzet en zo rechts het volledige voorrecht krijgt.

Het wordt alweer een hele opdracht. ’s Avonds ben ik terug vlug moe en hou de volledige avond mijn ooglap op om zo mijn hoofd toch een beetje rust te gunnen. Ook al om net zoals de ‘grote mensen’ op een normaal uur onder de wol te kruipen en niet ineengedoken op de sofa in te dommelen op een onaanvaardbaar vroeg uur.



Anekdote : Gezellig samenzijn met onze vrienden in een klein wellnesscentrum dat we samen afhuren. Het aparte salon is sfeervol ingericht en het licht gedempt. Onze traditie bestaat erin dat één van de koppels het aperitief, inclusief hapjes, voorziet wat we dan rustig verorberen alvorens wat op te warmen in de sauna of een plons in het zwembad te wagen. We zitten heel ontspannen in badkledij en er wordt heel wat afgebabbeld, gegeten en een goed glas genuttigd.  Normaal reikt mijn man me af en toe wel een hapje aan maar deze keer denk ik : ‘het lukt me zelf wel.’ Vooral de kleine Italiaanse broodstokjes die je even door de pesto moet halen vallen altijd wel erg in mijn smaak. Wanneer ik op een bepaald moment voel dat de pesto langs mijn been glijdt doe ik nog vlug een poging deze op te vangen maar toch komt die onverbiddelijk op de donkere houten vloer terecht. Ik vraag mijn man even om te kijken waar ik smoste. Bij het analyseren van de situatie vraagt hij me verwonderd hoeveel van die stokjes ik eigenlijk al probeerde te verorberen…Het bergje pesto tussen mijn voeten wordt met behulp van een paar servetten netjes opgeruimd. Ik besluit dan maar dat ik genoeg pesto heb gehad voor deze avond.

Even iets totaal anders. Ik wil namelijk ook nog even stilstaan bij het trieste nieuws van Lies Lefever. Een aantal weken geleden nam ik met haar contact op i.v.m. een stukje dat ik hier in de blog over haar wou schrijven. Ik heb altijd al veel bewondering gehad voor haar strijdlust, moed en humor. Ze liet me weten dat ze het een leuk idee vond en dat ik haar maar eens moest bellen. Ik besloot nog even te wachten tot na de feestdagen...Jammer genoeg hoorden we deze week het trieste nieuws over haar plotse overlijden. Ook langs deze weg heel veel sterkte aan haar familie. 




Mijn facebookpagina : Hoge Myopie 



SAMENKOMST HOGE MYOPIE :
Een gezellige babbel met een lotgenote? Een verhaal vertellen dat degene die voor je zit echt begrijpt? Ervaringen delen? Dit is iets wat velen willen maar aangezien we niet zo talrijk zijn met een hoge myopie (bijziendheid) lukt dit zelden of nooit. Daarom wou ik een bijeenkomst organiseren om dit mogelijk te maken. Deze zal doorgaan op 16/02/2018 in de gebouwen van Visio Breda ( Heerbaan 14-40,Breda) van 12-17u. Ook partners zijn meer dan welkom. Geïnteresseerden kunnen een mailtje sturen naar advhogemyopie@telenet.be. Het wordt alvast een ‘internationale’ bijeenkomst want zowel België als Nederland is vertegenwoordigd. Mijn verhaal vind je op www.hogemyopie.blogspot.be (vanaf 1.Voorwoord), het zou leuk zijn nog extra verhalen te vinden bij lotgenoten. Tot dan?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Gadget

Deze content is nog niet beschikbaar via een versleutelde verbinding.