maandag 20 maart 2017

21. De onthulling




Op controle. De adrenaline giert door mijn lijf. Wat gaat het geven. Zoveel jaar niks en nu…zo spannend. De verpleegster maakt de schelp los en er valt een immens licht in mijn oog. Ik ben totaal verward, wow, wat is dit. Ze helpt me om bij mijn man in de wachtzaal te komen waar ik wat moet bekomen. 

Rechts van me is een raam en het linkeroog wordt automatisch naar het licht getrokken waardoor het heel moeilijk is om het rechteroog te focussen. Het is overweldigend.

Wanneer ik mijn rechteroog sluit zie ik links wel een beeld, het is helderder dan het rechtse maar ook vervormd. Heel vreemd. Bij gezichten lijkt het wel alsof ‘Firmin de boxer’ even is langs geweest of ik een eigen versie van Snapshat heb ingebouwd gekregen.



Mijn vingers lijken een kruising tussen die van ET (dan wel zonder het lichtpuntje aan het einde) en de heks in Sneewwitje, nu heb ik niet meest rechte vingers en hebben ze inderdaad hun lengte maar dit is er echt wel over. Wanneer ik mijn hand horizontaal draai is het meer een handje van een kind met korte vingers en dikke knokkels. Moest ik foto’s kunnen nemen met het oog kan ik gewoon gaan concurreren met de karikatuur tekenende artiesten op de pleintjes in Parijs.

Ik mag mee met de verpleegster om een opmeting te doen. Er hangen twee latten aan de muur in een kruisopstelling die een assenstelsel voorstellen, die lijken wel gigantische kronkelende tagliatelle slierten. Ook bij de opmeting lopen de letters in golven, ik kan er wel iets van maken maar het is heel vreemd. Zo staat er een V maar het rechterbeen is dubbel zo hoog als het linker en golft. Ik haal een 2/10. 


Foto : zo ongeveer wordt tekst door het linkeroog weergegeven.Wanneer er van links naar rechts wordt gekeken vloeien de woorden ook door elkaar alsof je door water kijkt.

Terug in de wachtkamer zit een dame naast me die al terug een mooie 10/10 haalt maar dat scenario kennen we ondertussen al en had ik me eerlijk gezegd ook wel wat op voorbereid, toch wordt het even moeilijk. Ik wist wel dat ik niet teveel mocht verwachten en eigenlijk is het al meer dan ik had gedacht maar toch, een mens wil nu eenmaal altijd meer…

We mogen binnen bij de oogarts. Ook daar gebeurt nog een opmeting met hetzelfde resultaat. Er wordt eveneens binnenin eens gekeken hoe de lens zit. Die zit perfect maar doordat de pupil nog steeds een stuk vergroeid hangt aan het regenboogvlies en dus openstaat is die groter dan de diameter van de kunstlens. Ook al werd de grootst beschikbare afmeting ingeplant. Daardoor kan het zijn dat er nog extra licht wordt opgevangen door de pupil dat dus als -29 wordt omgezet en zo geen correct beeld geeft. Nu is het natuurlijk nog heel pril en moet het oog zich sowieso nog zetten en aanpassen in de komende dagen en weken.


Foto : mijn oog na de operatie.

De oogarts heeft wel nog mogelijkheden die hij opsomt. Zo zouden we kunnen proberen om, met oogdruppels, de pupil te forceren om in te krimpen zodat ze binnen de grens van de nieuwe lens kijkt. Als dit niet lukt is er nog een optie om een soort kunstiris (regenboogvlies of het gekleurde deel van je oog) over het oog te plaatsen en zo het buitenste deel van de pupil af te schermen van het licht zodat alleen het centrum lichtinval krijgt. Eerst moeten we gewoon alles even tijd geven en volgende week moet ik op een nieuwe controle.

Wanneer we naar huis rijden probeer ik afwisselend te kijken met rechts, links of beide. Ik merk op dat het linkeroog toch een helderder beeld met mooiere kleuren geeft dan het rechteroog dus wil de volgende keer eens vragen hoe dat komt, misschien al een nieuwer soort lens t.o.v. 3 jaar geleden. Het geeft wel een heel kronkelend beeld en middenin zit een schaduwvlek.  Wanneer ik met de twee ogen wil kijken krijg ik twee aparte beelden naast elkaar, een recht en een vervormd ernaast, wat een vreemd gevoel in mijn hoofd geeft. Ik besluit dan maar de rest van de rit mijn ogen te sluiten.

Foto : dit is een mooi voorbeeld van hoe het er buiten uitziet aan het linkeroog.

Wanneer ik in gedachten ben verzonken denk ik wel aan de tijd dat mijn voorkamerlens werd verwijderd (17 jaar geleden). Ik gebruikte dan mijn linkeroog als een soort loepe-oog. Het was zwaar bijziend maar nog niet verziend en dus kon ik dichtbij nog een beeld vormen wat dan rechts al minder lukte. (om bv. een kleinere druk op een verpakking te lezen) Op een bepaald moment ondervond ik toen al dat het beeld ging golven en kon met de tijd ook van dichtbij niks meer waarnemen (dus is dit misschien wat er toen al was maar nu nog veel duidelijker wordt aangegeven omdat er terug een beeld is). Dit is een symptoom van Maculadegeneratie (zie link onderaan) of misschien komt het door het scotoom (de extra blinde vlek) dat daar zit. Dus volgende consultatie moet ik dat zeker aangeven. Er zullen zeker nog onderzoeken volgen maar het is al makkelijker als ikzelf kan aangeven wat ik zie.

Foto: dit is de Amslertest. Hiermee wordt nagegaan of er zich Maculadegeneratie heeft ontwikkeld in het oog. Wanneer de lijnen niet meer strak zijn maar golvend is dit een indicatie.

’s Avonds ondervind ik dat het rechts vlugger donker is dan links wat toch wel grappig is! Ik heb dus mijn eigen tijdszones de ‘AMT’ i.p.v. GMT (Anja’s mean time i.p.v. Greenwich) AMT + 0,5 .


 Testfases : een paar testen enkel met het linkeroog kijkend.
1)      Het tuinhuis lijkt meer op één of ander huisje dat recht uit een sloppenwijk zou kunnen komen. Nu is het wel al een 20tal jaar oud maar toch, het is er een beetje over.
2)      Ook de verdelingen in onze ramen hebben hun strakke lijnen verloren en golven van rechts naar links en van boven naar onder.
3)      Dany Verstraeten verschijnt op het scherm in Frankensteinmasker. Niet alleen een deuk in zijn hoofd maar waarschijnlijk ook in zijn ego moest hij hiervan op de hoogte zijn. De ondertitels zijn net onleesbare kabbelende golven.
4)      Ook voor pc ondervind ik dat het toch beter is het oog dicht te knijpen en enkel door het rechtse te kijken. De lichtinval is ook daar te groot door de fel witte achtergrond. Deze kan je wel aanpassen maar dan is het contrast niet meer groot genoeg voor mijn rechteroog.
5)      Een testje stappen van de livingdeur tot het salon (een mooi rechte lijn). Ik lijk meer op een piraat die na twee flessen rum achterover te hebben geslagen, het dek opgaat van een schip, dat in stormweer, net een slaggolf van bakboord (links dus) moet incasseren en deins dan ook de rechterkant op. Als ik daarbij nog eens mijn teen stoot tegen de zetel besluit ik dat de testfases er opzitten voor vandaag.




Anekdote : ik word deze morgen wakker en doe mijn rechteroog open (linkeroog draagt voor de veiligheid 's nachts nog een weekje de schelp). Het is nog donker en ik zie links boven een beeld verschijnen van een DJ met een hoofdtelefoon, microfoon en mengtafel,…allee, alles erop en eraan. Een fractie van een seconde later is het gewoon donker en verschijnt er wat licht door een spleet bovenaan de deur. Mijn arme brein. Waarschijnlijk dacht het toen ik mijn oog opende : ‘ oh nee, wat wil ze nu weer dat ik laat zien’ en is één of ander beeld uit mijn collectie gaan zoeken dat hier het meest mee overeenstemt. Heel creatief of wanhopig het arme ding…ik probeer het vandaag wat rustig aan te doen en mijn ogen regelmatig te rusten voor het daarboven in overdrive gaat…

Link :
http://www.oogartsen.nl/oogartsen/glasvocht_netvlies/macula_degeneratie_md_amd/

Mijn facebookpagina : Hogemyopie 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Gadget

Deze content is nog niet beschikbaar via een versleutelde verbinding.